Een lied over boosheid; over hoe die kan ontstaan en zich ontwikkelen. Nou, dat klinkt dan zo.
Ik had het al vanmorgen toen ik wakker werd
een zeurderig en ergerlijk gevoel
ik weet niet of je weet wat ik bedoel
’t was niet zozeer als Ernie, meer als Bert
Het werd steeds erger toen ik uit m’n bed kwam
ik had een vage pijn in m’n kop,
de tandpasta die lag daar zonder dop,
en toen was de koffie ook nog op
Hé hou je koest, blijf kalm, verzet je niet
’t is morgen beter zo moet je’t zien
Blijf rustig, bedaard en bedeesd
denk na en tel gewoon tot tien (2,3, …)
Die middag bleek nog dat ik iets vergeten was
een tandartsafspraak, nooit meer aan gedacht,
de rekening die komt, toch potverdee,
Die vent die zakt voor mijn part door de plee!
Hé hou je koest, blijf kalm, verzet je niet
’t is morgen beter zo moet je ’t zien
Blijf rustig, bedaard en bedeesd
denk na en tel gewoon tot tien
Ik dacht, er gaat iets mis, ik moet naar buiten toe
een fietstocht in de polder doet me goed,
maar halverwege, shit, een lekke band
en stond ik in de regen aan de kant
Ik liep naar huis, en sjokte langs de natte straat,
want iemand heeft m’n pompje laatst gejat,
maar toen ik thuiskwam was ik het echt zat,
m’n vrouw vroeg: waarom heb je de groene bak niet aan de weg gezet?
En nou moet je ophouden, nou is het genoeg
ik hoef dit niet te pikken
bekijk ’t maar . . .
IK GA !! . . . . (hij gaat)