Hoe ging je vroeger van Alkmaar naar Egmond aan Zee? Met de tram. Ja, er reed een trammetje tussen Alkmaar en Egmond. Nou ja trammetje, een flinke locomotief, met stoomwolken, een schrille fluit en talloze wagonnetjes erachter. Dwars door de weilanden ging de rit, je kunt nu nog steeds de oude spoordijk zien liggen en je kunt er stukken over heen wandelen.
Maar in 1934 werd de tramlijn werd opgeheven. De bus zou het voortaan overnemen. In oktober dat jaar reed de tram voor de laatste keer. Het was een droevig en indrukwekkend afscheid. Mijn oom heeft het meegemaakt, hij was toen 11 jaar oud. Zijn verhalen hierover heb ik omgezet in dit lied.
Ik loop in de polder . . . op een oude spoordijk
paarden in de weide . . . bloemen talrijk
en ik denk aan een dag . . . die je nooit meer vergeet
toen het trammetje naar Egmond . . . voor de laatste keer reed
Op ‘t kleine station stond de tram al weer klaar
die mooie herfstmiddag oktober in Alkmaar,
de bankjes bezet, tot in elke coupé,
voor het laatste ritje naar Egmond aan Zee
De blaaskapel speelde plechtstatig muziek
applaus klonk er luid van het talrijk publiek
en stoomwolken vulden het hele perron
toen de tram vertrok van het kleine station
Door polders, langs vaarten, ja trots klonk de fluit
even halt bij den Hoef en dan snel weer vooruit
langs akkers en duinen op weg naar de zee
want daar wacht voltallig het dorpscomité
Een dikke sigaar – voor de trouwe machinist
een glas sterke drank – voor de droeve toerist
Een laatste zegening door de pastoor
en een afscheidslied – van het zeemannen koor
voor de laatste rit op dit ijzeren spoor
Het fluitsignaal klonk, “iedereen weer aan boord!”
het zeemannenkoor, comité en pastoor
en de Egmonders zwaaiden naar ‘t rood achterlicht
want voorgoed verdween nu . . . de tram uit het zicht
’t Was al laat en al donker
en schril klonk de fluit
en het vuur loeide hoog, braakte rookwolken uit
nog eenmaal een schep zwarte kool op het vuur
voor de laatste rit in dit droevige uur
ik loop in de polder — op de oude spoordijk —
een paard in de weide — en de bloemen talrijk —
en de stilte maakt — dat ik bijna vergeet —
dat hier eens — het ijzeren paard dagelijks reed
Tjoektjoek pfff tjoektjoek pfff enz.
Meer informatie over de tramlijn tussen Alkmaar en Egmond vind je op de website van Poldersporen. Of lees het Verslag van de laatste rit (uit: ‘De opkomst en ondergang van de stoomtram in Egmond’ door M. Mulder, tijdschrift Geestgronden nr.16 augustus 2009, Stichting Historisch Egmond, pag. 57-59).