Heeft de koffie lekker gesmaakt? Timon was in Leiden, in het oude centrum en zag een koffiehuis. Op de blinde buitenmuur stond in grote letters een gedicht van stadsdichter Wouter Ydema. Een bijzonder gedicht, want of het nou door de koffie kwam, of door de meisjes, de dichter raakte in hoger sferen en liet zich filosofisch even gaan . . .
De meisjes zijn er altijd goed geluimd
ze maken dat de koffie beter smaakt
dan thuis
hij wordt er vers en zelfgemaakt
vakkundig wordt de melk er opgeschuimd
Met liefde ook, en geen van hen verzuimt
daarbij een lach te schenken die je raakt
zo puur
omdat ze echt is, niet gemaakt
wanneer mijn tafeltje wordt afgeruimd
En iets van waarde slaakt in mij
een kleine zucht, waarvan ik dacht
dat ik het was vergeten
(of dat het mij vergeten was)
Ik kijk naar buiten, ‘k zie de grijze lucht
Ik sluit mijn ogen, hoor het zacht gedruis
van ‘t huis
dit is te groot om op te meten
Zó . . . zijn de meisjes . . .van het koffiehuis
M’n lepeltje tikt zacht
terwijl ik roer, en onverwacht
het leven naar me lacht
We hebben ook een opname met klavecimbel: