Tijd voor wat vrolijks! We hebben een heerlijke dag aan het strand. De zon schijnt, kinderen spelen in het zand, de terrasjes zijn gevuld met blije mensen, wat wil je nog meer. Maar er is helaas, zoals vaak in onze liedjes, óók een donkere wolk . . . (het zou géén liedje van Kanoet zijn als er niet ook een donker randje aan zit)
September, een zomerse dag op het strand
Een kind huppelt vrolijk in het zand
Een bruisend terras straalt blijdschap uit
De mensen lachen, praten honderd uit:
enthousiaste woorden, zoete verhalen
en overal die heldere zonnestralen
Zijn ze vergeten dat alles naar de knoppen gaat?
Zijn ze vergeten dat de wereld in brand staat?
Het kind bouwt met een emmertje in de hand
een groot en sterk kasteel van zand
De mensen ze nemen er nog één
Ze hoeven vandaag toch nergens heen
De glazen klinken hun tinkelend geluid
Geroezemoes wist alle zorgen uit
Zijn ze vergeten dat alles naar de knoppen gaat?
Zijn ze vergeten dat de wereld in brand staat?
Meestal ben ik somber
Want de wereld gaat ten onder
Maar het zonlicht flonkert en schittert in de zee
En neemt mij met z’n stralen mee
De golven verwoesten het zandkasteel
De mensen drinken veel te veel
Maar jij speelt zo vrolijk met de zee
En ik speel maar vrolijk met je mee
De meeuwen krijsen
Golven breken
Wolken wijken
En het zonlicht straalt