Een song van Bob Dylan (One more cup of coffee), prachtig vertaald door Kees.
GEEF ME NOG WAT KOFFIE
Je adem zoet, je ogen als juwelen in de nacht,
Je rechte rug, op je kussen
zijn je haren kwetsbaar zacht
Maar je voelt geen affectie,
dank is jou niet bekend,
Je liefde die is niet voor mij,
maar voor de sterren aan ’t firmament
Geef me nog wat koffie voor ik ga
Schenk me nog wat bij, want ik ga
M’n lot achterna.
Je vader is een buitenbeen, ja, zwerver is zijn baan.
Hij leert je om te stelen,
en met messen om te gaan.
Hij overziet zijn koninkrijk,
dus geen vreemde breekt er in.
Hij roept om een bord eten,
maar z’n stem trilt van de gin.
Refrein
Je hebt een helderziende zus, die net als jij de toekomst weet.
Een boek kan je niet lezen,
je bent analfabeet.
Je vreugde kent geen grenzen,
je stem is helder, melodieus,
Maar je hart is als de diepzee,
duister, mysterieus.
Refrein