Wie denkt er niet terug aan die goede oude tijd. In Alkmaar is er het Rooie Dorp, zo’n buurtje waar iedereen elkaar kent en waar lief en leed wordt gedeeld. Kees woont er al vanaf 1980 en kende nog de slager en de bakker op de hoek! Maar ja, de jaren gaan tellen.
’t Is stil nadat die brommer is verdwenen
alleen de ring zoemt als een verre zee
een zacht lantaarnlicht neemt regen mee
de poort weerspiegelt in de natte stenen
Die luifel stram tegen d’ oude gevel
daar was toch ooit een kleine slagerij
je hoort piano en gezang daarbij
stille klanken una corda door de nevel
En daar’t huis van Frans de bakker
een woonhuis, winkel, annex bakkerij
een desembrood twee gulden rekend’ hij
hoeveel in euro’s houdt ons niet meer wakker
Maar op zondagmiddag breekt de hemel open
een merel fluit tegen de blauwe lucht
Het zonlicht straalt over de rode daken
’t Verdampt de regen-weemoed met een zucht
Ook de melkboer en de A-markt zijn verdwenen
de jongens van het CPN kantoor
’t volume van verleden groeit maar door
het einde nadert zachtjes op z’n tenen