We heffen het glas, proost! En we hebben een gezellig feestje. Er is echter een nadeel aan zo’n glas: er zit een bodem in. Je hebt dat niet altijd door en soms het wel even schrikken als je dan die bodem ziet. Maar wij benaderen het vrolijk.
MET VOLLE TEUGEN
Ik dronk vandaag met volle teugen veel te snel
en toen was het bijna op, maar ach ik wist ook wel :
Er zit een bodem in m’n glas
en dat zie je op het allerlaatste pas
Ik krijg van jou . . . nog gauw een extra slok
ik drink heel langzaam nu, je hebt het vast gemerkt
en ik kijk niet op de klok
dan is de tijd voor ons nog lekker onbeperkt
Het is alsof nu alles langzaamaan vervaagt
alsof de grote wereld eindelijk vertraagt
Zo moesten alle dagen zijn
niet groot en zwaar, maar juist ontzettend klein
Zo bitterzoet, zo warm en vol van kleur
zo barstenvol van leven en zo rijk van smaak
de afdronk: kruidig met hooiland geur
versiert het leven dat ik maak
Nu ben ik vrolijk en door zorgen niet geplaagd
totdat een helder inzicht plotseling mij daagt:
Er zit een bodem in m’n glas
en dat zie je op het allerlaatste pas