De Fanfare Sint Aloysius*

DE FANFARE SINT ALOYSIUS

De fanfare is uit Castricum vertrokken
met de Naco-bus van acht voor half tien.
Instrumenten in de hoezen en foedralen,
en de haren strak gekamd met brillantine.

Hun bestemming is het Wapen van Heemskerk,
met zo’n dertig man straks spelen ze vol vuur
dat wordt mét zes concurrerende orkesten
echt de top van de Noord-Hollandse cultuur.

Ze gaan straks als vijfde voor de jury spelen
op dit eerste naoorlogse concours
en de spanning staat op hun gezicht te lezen
maar ook trots, ze hebben allemaal iets stoers.

Deze laatste tijd veel extra repetities
voor hun topstuk “Op een Perzische markt”
voor het bedelaarskoor heeft de dirigent nog
|gauw wat extra leden bij elkaar geharkt.

Tuba tussenspel

Ome Joop was deze ochtend vroeg vertrokken
op de fiets uit Bakkum, met zijn bombardon
Dirk van Antje, naast zijn sax ook nog zijn mook mee
en Wim Breetveld met zijn bugel Mahillon.

Boer Jan Kuis, net t’rug van’t melken van de koeien
schuurt zijn riet totdat ie net is als hij wou.
Willem Borst die zit daar trots, hij speelt de tuba,
die prachtig blinkend opgepoetst is door zijn vrouw

Gerard Brakenhoff, bekend uit later tijden
toen hij prachtig blokfluit speelde in de kerk
met zijn knickerbocker en geruite sjaaltje
zit hij vooraan in de bus en maakt zich sterk.

Naast broer Willen zit Bram Borst, hij heeft er zin in,
heeft een althoorn bij zich, maar hij speelt geen noot,
maar hij is toch door de dirigent gecharterd
voor zijn zangstem, hij begint vast aan zijn brood.

Piano tussenspel

Nu in Alkmaar mogen ze als vierde spelen
want Obdam die komt niet door een sterfgeval,
op de lessenaars het topstuk van Ketelbey
en de jury ruikt nog lichtjes naar de stal.

Dirigent Piet Kuis die heft zijn dirigeerstok
en de mannen spelen zacht de karavaan
en Bram Borst begint zijn keel alvast te schrapen,
want het bedelaarskoor komt hier achteraan.

Maar net voor hij inzet krijgt hij toch een hoestbui,
en Wim Breetveld krijgt van schrik de slappe lach,
Piet Kuis probeert de boel nog bij elkaar te houden
Maar ome Joop die heeft helaas ook niet z’n dag.

Nu de ene na de ander in de war raakt
zakt het hele topstuk doelloos in elkaar,
Piet heft z’n handen en hij slaat z’n blik ten hemel,
bidt een schietgebedje voor het volgend jaar.

Tuba tussenspel (Ketelby)

Dus na afloop gaan ze allen op de bar af
Tja, jenever lijkt ze nu niet zo verkeerd,
want de jury-uitslag is echt onbarmhartig:
ze zijn unaniem gediskwalificeerd.

Na twee borrels is de hoest bij Bram verdwenen
en hij heft alsnog het bedelaarskoor aan,
Dirk van Antje pakt zijn mook dan uit de koffer,
en speelt zachtjes, in zijn ooghoek glimt een traan.

Ook de and’ren krijgen nu de smaak te pakken
hoor ze zingen, Piet en Jan en Nico Kuis
Dirk die moduleert dan naar een ander deuntje,
Hela, hola en we gaan nog niet naar huis.

Luidkeels zingend stappen ze dan weer de bus in,
de jeneverdamp die kun je bijna zien,
Ja, dit lied dat eindigt vrolijk en gelukkig,
De fanfare krijgt van ons een dikke tien.

Coda: En we gaan nog niet naar huis