Kees zag jonge haasjes in de Egmondermeer en raakte geïnspireerd om een lied over ze te schrijven, een kinderlied misschien wel. Alleen . . . hoe het moet aflopen, dat weten we nog niet. Dit lied is in aanbouw! Heb je een voorstel? Laat het ons weten op info@kanoetmuziek.nl.
Niet ver hier vandaan ligt een akkertje braak
met knollen en met paardenbloem
Daar woont moeder haas met haar kinders tevree
tussen klaproos en bijengezoem
En kleine haas Henkie die weet een leuk spel
z’n broertje en zusjes doen mee
Ze spelen verstoppertje dat ken je wel
en moederhaas doet lachend mee
Waar zijn toch m’n haasjes gebleven
ze gingen toch nergens naartoe
dan springt kleine Henkie tevoorschijn
en roept onverwacht . . . kiekeboe
Maar niet lang daarna betrekt plots de lucht
een schaduw valt over het veld
De haasjes verstoppen zich snel in het gras
uit angst voor het onweersgeweld
Heleentje zit bang met haar oortjes heel plat
en Pieter schuilt onder een struik
En ook kleine Henkie kijkt angstig omhoog
met een spannend gevoel in zijn buik
Waar is nu de zon toch beleven
de regen die plenst uit de lucht
Het dondert met keiharde slagen
de moederhaas wacht met een zucht
Maar als het dan eindelijk droog is daarna
dan klinkt er een ander geluid
Een boer met een trekker met ploeg en met eg
de haasjes die gillen het uit
Ze rennen kriskras in paniek door het veld
de moeder die is ze nu kwijt
En als na het ploegen de boer weer vertrekt
dan roept ze met angst en met spijt
Waar zijn toch mijn haasjes gebleven
O ja, daar komt Henkie al aan
En nu nog de anderen zoeken
ik hoop niet zo ver hier vandaan
En hoe gaat dit liedje nu verder
o waar gaat dit liedje naartoe?
Hoe zal ’t met de haasjes aflopen?
ja zeg ons toch eindelijk hoe
